Babası tokat atsa gururundan ağlayacak bir evlat, sokakta elinde taş bile olmadan, iyilik için direnirken dövüldü, öldü..
"Korkma annem dikkat ederim, korurum kendimi" dedi annesine.. Daha yeni başlamıştı, ilk günlerdi, sağ salim eve dönmeliydi ki ertesi gün yine çıkabilsin.. Hepimiz bir kafeye, apartmana, otoparka saklanıp, evine kaçıp kurtulurken o dövüldü, öldü..
Herkes ölümden korkar.. Ölmekten değil belki ama hiç olmasa ölümün sevdiğini almasından korkar..
Kimsenin çocuğuna, kardeşine, arkadaşına birşey olmasın diye düşünür, kimse için ölsün bedduası etmek istemem ama dilerim o çocuğa vuran ellerinizden başlayarak yanarsınız.. Cehennemde değil, burada, gözümüzün önünde.. Dilerim emri vereni de, dinleyeni de, bir emre uymadan içinden gelerek bu cinayeti işleyeni de, o katilleri koruyanları da, bile bile onlara bir bardak su verenleri de dünya üzerinde bir mahkeme cezalandırır.. Ve dilerim sokaktakiler de ölümden korkarken, en değerli hayatı kendisininki sanan ve hala evinde sessiz sedasız oturan herhangi birimiz, günün birinde sokağa çıkar ya da balkondan da olsa sesimizi çıkarırız..

No comments:
Post a Comment