hihorey az kaldııı..

Şaka maka daha çok var dediğimiz doğum iznine çıktım da 1 haftasını yedim bile J Evet, gün itibari ile 38 haftadır hamileyim ve umarım 2 hafta sonra doğurmuş olurum..

Odaydı beşikti tulumlardı derken bebeğin eşyaları tamam mı diye merak edenleriniz varsa etmesin, hepsi hazır.. Şu an tek işimiz hastane çantası hazırlamak, onu da bugün yarın hallederiz. Şu doğum hazırlıkları için evlenirken yapmadığımız hazırlığı yapmış gibiyiz.. Sabahlıklı gecelikler, lohusa tacı tokası, terlik,  fotoğrafçı, oda süslemesi ikramları.. İçim şişmedi desem yalan olur da neyse yaptık bir şekilde bu işin de raconu buymuş diyerek..

Kalan günleri sağda solda gezerek, yatıp yuvarlanarak, dizi film vs izleyip kitap okuyarak geçiririm artık çünkü o rahatlığımıza rağmen her şeyi de halletmişiz, yapılacak pek birşey yok.. Zaten garip bir şekilde aşırı enerjik de değilim.. Bir sürü yazıda “36. haftadan sonra gebelere bir enerji gelir, çocuğu için yuvayı hazırlamak ister” bilmem ne yazıyor da bana hiç öyle birşey olmadı nedense, Oturduğum yerde uyuyabilirim son 1 haftadır.. Ya da “geceleri garip saatlerde uyanırsınız, tıpkı bebeğini emziren anneler gibi, vücudunuz size bu duruma hazırlar” dedikleri durum da bana olmadı.. Tamam muhteşem uykular çekmiyorum son zamanlarda ama onun nedeni benim sırt üstü uyuma çabam bence ve muhtemelen nefessiz kalıp uyanıyorum arada J

Neyse bu hafta itibari ile de şikayetlerimde aman aman bir artış olmadı gördüğünüz gibi. Ellerim şişmedi, yüzüm de (o yuvarlaklığın nedeni ay dede yüz şeklim, aldığım kiloların bir kısmı gıdımda) ve hatta inanmazsınız ayaklarım da.. Ama ayak bileklerim şişiyor arada, hatta oldukça garip oluyor bazı ayakkabıları giyince. Biri pompayla üflemiş de bileklerime can simidi giydirmişim gibi, bir görseniz önce korkar sonra gülersiniz, bana öyle oluyor her gördüğümde J Hmm tamam tuzu kes dedi yine birisi ama kesemem, azıcık şişiversin aman hamileyiz sonuçta, bir yemek zevkim var tuzsuz yersem tad alamam..

Bugün NST ile ilk buluşmamız ve önümüzdeki hafta da adını burada yazmak istemediğim ama tahmin ettiğiniz bir muayene var, dıdıdıdı.. Ve umarım kızımız bizi çok bekletmeyecek de bir sonraki hafta artık “şu kadar gündür hamileyim” yerine “şu kadar gündür anneyim” diyeceğim.. Baktım olmadı söylenmeye başlarım hepiniz hazır olun J

otuz mu döööörrttt

Tam 242 gündür hamileyim.. Gün saydığımdan değil Pregnancy app benim yerime sayıyor sağolsun. Onlarca kez söylüyorum, buradan yetkililere de sesleniyorum, bir yolunu bulun gebelik süresi kısalsın.. Bunu diye diye erken doğurmaktan korkuyordum da artık bundan sonrası erken sayılmaz :)

34. haftanın ortasına gelmişken itiraf edeyim yorulmaya, geceleri ıhıldamaya başladım. “Şikayetsiz Gebelik” hedefimi tamamlamama az kaldı, bir bitsin ben nasıl abartarak anlatacağım bu normal, herkesin başına gelen ufak tefek şeyleri siz o zaman görün.. Drama queen efs geri dönecek, 13 Şubat’ı bekleyin ahahha J Her neyse tüm bunların yanı sıra aslında heyecanlanmaya da başladım, başladık :) Kısa bir süre sonra minik bir insan çıkacak içimden (nasıl çıkacak o başka bir mevzu), eli gözü sesi kalbi nasıl bir insan olacak çok merak ediyoruz. Ediyoruz da hazır mısınız diye soran olursa yanıt pıf.. 

Efsunileemre ikilisi olarak rahatlıkta bir dünya markasıyız, canım kuzenimin verdiği beşik olmasa evladımın yatacak yeri yok.. Beşik var da o beşik yatağın yanına nasıl sığacak hala bir muamma, şunu çeker bunu iteriz sığar işte de göreceğiz sığacak mı? Odasını alamadık ki önce boyansın e boyandı mı he önce oradaki dolabın çıkması lazım, e çıkarırız bir ara.. 3-5 parça kıyafeti neyse ki almışız, verenler de alanlar da oldu sağolsunlar çıplak kalmayacak bebemiz. Hiçbir şeyin acelesi yok diye diye bu günlere geldik ama merak ediyorsanız bebek arabamız Ekim’den beri bizimle, sanki ilk o kullanılacak hemen çizildi listede.. Ama inanmazsınız hiçbir şey yokken bir anda gaza gelip geçtiğimiz hafta sonu odayı boyatıp mobilyayı aldık, dolapları tersyüz ettik, bazı mobilyaların yerlerini değiştirdik ve sonunda odamızda beşiğe yer açtık.. Ya da açtık sandık, göreceğiz :) O 2 günde yaptığım şeyleri 39. haftada yapsaydım kesin doğurmuştum da dedim ya gaza gelmiştik artık, kimse beni yavaşlatamazdı.

Geriye de ıvır zıvır tırnak makası, pompa, telsiz vb alışverişi kalıyor ki ohoo onlar nedir bir günde hallolur.. Daha da önümde 5 hafta 3 gün varmış doğurmak için.. 

Ben dedim size hamilelik çok uzun diye. Haydi evladım bir de sen bekletme 3-5 gün olsun erken gel, Mecidiyeköy harika bir yer J

Kutlu 30. hafta sızlanmalarımız hayırlı olsun..

Geri sayım başladı… Dıdıdıdıdıd.. Geri sayım dedim de daha ohoo 10 hafta var ama 10 geriye saydırmayı seven bir sayı, e benim de 40 haftayı beklemeyesim doğurasım var, o yüzden böyle sayarsam daha hızlı geçer belki J

Gebelik günlüğü tutma konusunda beceriksiz ve isteksizdim, yaşadığım şeyler çok sıradan ve hatta konuşulmasa olur hadiseler gibi geldi bana hep başından beri.. Bu yüzden de olabildiğince geç söyledim herkese ki hamilelik konularını konuşmaya da geç başlayayım.. Üstüne bir de sorunsuz ve keyifli geçirince zaten kimse benimle konuşmak istemedi, bunu daha önce söylemiştim herkes kötü hikaye dinlemeyi anlatmayı seviyor. Çok iyiyim ooh hiç de bir sorunum yok dediğimde ne desinler? Kapandı gitti konular.

Ama bugünü, 30 haftanın sonunda 1 gün de olsa bikbiklenme günü olarak seçtim, hadi yine iyisiniz J Çok da bir şey olduğundan değil de insanım sonuçta bir günüm de huysuz geçsin diye düşündüm haberiniz olsun..

Bir.. Karnımın üst kısmında gerilmeden ötürü böööyyyle biri zımpara yapıyormuşçasına acı başladı. Refü meflü değil çünkü içeriden değil dışarıdan, deride yanma. Mustela, Lierac, Tummy Butter, zeytinyağı ne varsa sürdüm nafile. Ben dedim size patlayacak karnım diye, alametleri başladı işte J

İki.. Sol bacağımın kalçamla kavuştuğu yerde akşamları bir sızı var, bir uyuşuyor bir karıncalanıyor ki sormayın.. Daha da 7 kilo aldım o kadar ağırlaşmadım bu neyin sızısı desem anlamsız bir soru olacak J Yok gibi davranıyorum..

Üç.. Gece abuk sabuk rüyalar görmeye başladım. Taksi şoförleriyle kılıçlı dövüşler, bisikletle havadaki uçağa yetişmeler filan.. Bence yemeği fazla kaçırdım bu hafta sonu.. J

Dört.. Yan yatmayı çok severim de sola yatınca karnımın içinde lunapark var gibi, bizim kız arkadaşlarını da çağırmış içeride eğleniyorlar, garip bir his, dayanamayıp sırt üstüne dönüyorum. Öyle olunca da farketmeden uyanıyorum demek ki sandığım kadar rahat değilim, sağa yatınca da o sol bacaktaki sızı kendini çok belli ediyor.. Uyuyamayınca uyanamıyorum zaten suratım ay dede gibi oldu, uykusuzluk şişliğiyle daha da tatlişim sabahları.. Ayakta mı uyusam kalan 9 buçuk hafta acaba? Akşam bir dener soranlara sonucu söylerim J

Haaaah ben sana dedim de içimi kararttınız diye hava yaptın diyen arkadaşlarıma sesleniyorum.. Ben size sıkıntım yok demedim, bu kadarcığını konuşup darlanmaya değmez tadını çıkaralım dedim. Bakın yazdım, değdi mi değmedi J  Bu satırlar da benim hamileliğim boyunca sızlandığım tek gün olarak hatıralarımızda kalsın madem.