Evlendiğin günün ertesi başlarlar sormaya: "Çocuk ne zaman çocuk ne zaman?" Yok size de bize de çocuk mocuk.. "Bu dünyaya çocuk getirmek istemiyorum" diyen tiplere uyuz olurdum da haksız değillermiş. Hangi anne baba tek başına koruyabilir yahu çocuğunu? Ben kime güvenip doğurayım? Tek başarım camla kaplı binalarda 9-6 çalışıp, para kazanıp harcayıp emaillerde twitterda facebookta söylenip azıcık güç cesaret toplayınca 2013 Haziran'ında Taksim'e Akaretler'e gitmek oldu. Sen benden fazla ne yaptın da sana güveneyim? Kendi çocuklarımızı korumak mı sadece annelik? Değil tabii.. Ve ben bugüne kadar hiç bir annenin çocuğu koruyamamışken neyime güvenip doğururum? Ya ona bir şey olursa diye günlerdir deliren çocuk sahibi arkadaşlarımın, tanımadığım anne babaların söyledikleri, yazdıkları beni bu kadar korkuturken ben nasıl doğururum? Neden doğururum? Önce doğanları koruyalım, evladı olanlara yardımcı olalım değil mi? Bu neyin hırsı, güveni? Bu neyin içgüdüsü? Varlığımızı devam ettirmek! Çok mantıklı.. Kime neye ne faydamız dokundu da varlığımızı devam ettirelim? Ey insan! Ne iyilik yaptın şu dünyaya ya da hangi kötülüğü önledin de varlığını devam ettirmek istiyorsun? Bu neyin egosu? Doğurma.. Yok ol.. Ekmek almaya giderken ya da özgürlüğü için sokağa çıktığında, evinin bahçesinde, okulunda, köyünde farketmez adını bile bilmediğimiz bir çocuk öldürülüyorsa bu ülkede, engel olamadıysak on yıllardır ve hala olamıyorsak, anne baba olmadan yok olalım hepimiz. Çok da faydalı bir tür olamamışız bence dünya için..
No comments:
Post a Comment